فرصت‌هاي ديجيتالي به معني حركت به سمت يك شبكه‌ي ديجيتالي گسترده درتمام بخش‌هاي جامعه است.

محمد مصلايي - كارشناس فن‌آوري اطلاعات - در گفت‌وگو با خبرنگار فن‌آوري اطلاعات خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با بيان اين مطلب در رابطه با فرصت‌هاي ديجيتالي اظهار كرد: با وجود اين كه راه براي كار در اين مسير همواره باز است اما اگر اقدامات در يك بازه زماني كوتاه انجام شود، اين نابرابري‌هاي ديجيتالي (شكاف ديجيتالي) را بيش از پيش احساس خواهيم كرد.

او افزود: امروزه دولت‌هاي در حال توسعه كه در ابتداي روند ديجيتالي شدن قرار گرفته‌اند، توانسته‌اند 90 درصد حجم تراكنش را به خود اختصاص دهند و مابقي كشورها 10 درصد باقي مانده را در اختيار دارند.

وي با اشاره به اين كه غالبا تصور مي‌شود كه نابرابري ديجيتالي تنها در كشورهاي جهان سوم وجود دارد افزود: اين مساله‌ايست كه دقيقا در كشورهاي پيشرفته نيز رخ مي‌دهد اما با موضوعي متفاوت مانند هماهنگ نبودن گروه‌هاي سني در استفاده از امكانات ديجيتالي خود را نشان مي‌دهد.

او افزود: آنچه در كشورهاي توسعه‌يافته و توسعه‌نيافته اتفاق مي‌افتد در اين زمينه بسيار متفاوت است و گزينش نكات قابل مقايسه فقط در بعضي موارد قابل بررسي است.

مصلايي در اين رابطه گفت: به عنوان مثال در حالي كه هنوز نتوانسته‌ايم بانكداري نوين الكترونيكي را به طوركامل ارايه دهيم، 15 تا 20 سال پيش كشورهاي توسعه يافته به اين نتيجه رسيده‌اند كه باجه‌ي سنتي قابليتش را از دست داده است و بدون وارد كردن الكترونيك به تمام شئونات زندگي به جايي نخواهند رسيد.

او درخصوص رفع چالش‌هاي موجود افزود: كلي‌گويي و برداشت كلي در رابطه با نابرابري‌هاي ديجيتالي به دليل عقب‌ماندگي بيش از 50 سال از كشورهاي توسعه‌يافته، بيش از پيش ما را به عقب برمي گرداند و بيش‌تر به معضلات دامن خواهد زد.

وي ادامه داد: براي بررسي راهكارهاي دفع نابرابري‌ها بايد در نگاه به اين مساله واضح‌تر و ريزبينانه‌تر عمل كرد چراكه اين مسائل بايد از ابتدايي‌ترين سطوح جامعه و از پايه بررسي شود.

مصلايي در رابطه با راهكارهاي فراهم شدن فرصت‌هاي ICT در كشور، فرهنگ‌سازي را بخش اول كار دانست و گفت: در بخش‌هاي مختلف ملاك‌هاي مختلف مطرح است و در بخش اجتماعي نخستين و بزرگ‌ترين مساله بحث فرهنگ‌سازي است تا جامعه توانايي استفاده از ابزار را داشته باشد و سرمايه‌گذاري و صرف بودجه و هزينه به عنوان بخش ديگر چاره‌ساز خواهد بود.

وي گفت: فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات در سه بخش ارتباطات، فرآيند پردازشي سخت‌افزاري و نرم‌افزاري قابل سرمايه‌گذاري است كه امروزه كشورهايي نظير چين، روسيه، پاكستان، هندوستان با سرمايه‌گذاري در بخش نرم‌افزاري توانسته‌اند به موفقيت دست يابند هرچند كه از نظر توليد سخت‌افزار در سطوح بالايي نيستند.

مصلايي اظهار كرد: با وجود اين كه بخش نرم‌افزار پيچيده‌تر بوده و به سختي به‌دست مي‌آيد اما از لحاظ رقابتي قابل برنامه‌ريزي و سرمايه‌گذاري است چراكه سرمايه‌گذاري در بخش سخت‌افزار اقتصادي و مقرون به صرفه نيست.

اين كارشناس در ادامه سخنانش در رابطه با لزوم فراهم كردن تمان زيرساخت‌هاي ارتباطي براي دورترين نقاط كشور خاطر نشان كرد: اولين پايه اطلاعات، ارتباطات است؛ وقتي كه اينترنت، فكس، موبايل و تلفن روستايي داشته باشيم، 50 درصد مساله آموزشي حل شده است و ديگر شاهد اشباع شهرهاي بزرگ بر اثر مهاجرت‌ها نخواهيم بود.

وي ادامه داد: هم‌اكنون از لحاظ كمي حركتي كه از چند سال قبل در حال پيگيري است، سعي شده تا بتوان دنياي ديجيتالي را در مناطق محروم نيز در اختيار عموم قرار داد و حالا بحث كيفي مي‌تواند در اجراي برنامه‌هاي ما تاثيرگذار باشد.

مصلايي با توجه به نياز جامعه به تكنولوژي الكترونيكي گفت: هفت سال پيش كساني تلفن همراه داشتند كه از قدرت خريد يك ميليون كالاي ارتباطي برخوردار بودند اما امروز با صرف 50 هزار تومان هزينه اين امكان در اختيار همه قرار داده شده است.

او افزود: بر اين اساس مي توان در تمام بخش‌ها هزينه‌هاي خريد را پايين آورد تا به همه سطوح جامعه اين تجهيزات رسانده شود و اين كاري است كه در سطوح كلان، دولتمردان بايد در سطح كشور اعمال كنند، اگر هدف ايجاد فرصت‌هاي ديجيتالي و فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات براي همه باشد.

منبع : isna.ir